Blog posts

Kompulsywne objadanie się – co to takiego?

Kompulsywne objadanie się – co to takiego?

Uncategorized
Kompulsywne objadanie się to przypadłość, którą pierwszy raz opisano już w latach 50. Cóż to takiego?

BED (binge eating disorder ) określa się także jako: zespół gwałtownego
objadania się czy zespół kompulsywnego jedzenia. Pierwsze opisy dotyczą ludzi otyłych, napadowo objadających się,
którzy nie stosowali żadnych metod pozbycia się, wydalenia spożytego pokarmu. 

 

Czym się charakteryzuje?

Za istotę zaburzenia uznaje się
utratę kontroli nad ilością spożywanych pokarmów oraz niewystępowanie zachowań
kompensacyjnych jak prowokowanie wymiotów czy próby przeczyszczania się. 
Objawy
występujące to
m.in.: nadmierne spożywanie wysokokalorycznych
pokarmów, nieustanne stosowanie diet odchudzających czy przeczyszczających,
powstrzymywanie się od jedzenia będąc wśród innych osób, stopniowe rezygnowanie
z życia towarzyskiego i aktywności fizycznej, z czym wiąże się postępujące
permanentne  zmęczenie i odczuwalny brak
energii. 
Kryteria diagnozujące
kompulsywne jedzenie są następujące (wg. DSM-IV) :
“1. Powtarzające się epizody żarłoczności,
charakteryzujące się: zjadaniem w stosunkowo niedługim czasie (np. 2 godzin)
zdecydowanie większej ilości pożywienia niż większość osób mogłaby zjeść w
podobnym czasie, poczuciem braku kontroli nad jakością i ilością pożywienia
oraz sposobem jedzenia w trakcie epizodu;
2. Obecność podczas większości epizodów przynajmniej
trzech z wymienionych zachowań świadczących o utracie kontroli:
– jedzenie znacznie szybsze niż zwykle,
– jedzenie aż do nieprzyjemnego uczucia pełności,
– zjadanie dużych ilości pożywienia, pomimo braku
fizycznego poczucia głodu,
– zjadanie w ciągu dnia dużej ilości pożywienia poza
porami planowanych posiłków,
– jedzenie samotne, wynikające z zakłopotania własnym
sposobem jedzenia, uczucie wstrętu do siebie, przygnębienia lub winy po
przejedzeniu się,
– zjadanie dużej ilości pożywienia z powodu
zdenerwowania, niepokoju, samotności, przygnębienia, znudzenia;
3. Występowanie epizodów przynajmniej dwa razy w
tygodniu przez 6 miesięcy;
4. Odczuwanie wyraźnego dyskomfortu w związku z
epizodam;
5. Aktualny brak kryteriów bulimii oraz nadużywania
leków w celu uniknięcia
przyrostu masy ciała” (Bąk-Sosnowska,
2009, s. 446-447).
Obrazek: źródło

About the author

Martyna Banasiak
Cześć, miło mi Cię widzieć! Blogować zaczęłam 3 lata temu, wtedy założyłam największego w Polsce bloga o psychodietetyce i zdrowym stylu życia Psychodietka.pl, w marcu tego roku dokonałam rebrandingu i działam pod swoim nazwiskiem na MartynaBanasiak.pl, rozszerzyłam też tematykę bloga. Możesz zobaczyć i posłuchać mnie na kanale na YouTube. Moje filmy mają około 2 000 000 wyświetleń (WOW!), uwielabiam to miejsce, może Tobie też się spodoba. Nie zastanawiam się nad tym, czy bardziej czuje się blogerem, czy youtuberem, po prostu robię dobre rzeczy, bo wiem, że tak można zdziałać najwięcej i najlepiej.